Twee jaar lage rugklachten: de invloed van een keizersnede

Een vrouw komt bij mij in de praktijk met aanhoudende lage rugklachten, waar ze inmiddels al twee jaar vrijwel constant last van heeft. Tijdens de anamnese vertelt ze dat ze zes jaar geleden een keizersnede heeft gehad. Voor mij als osteopaat is dat belangrijke informatie. Littekenweefsel kan namelijk minder soepel bewegen en invloed hebben op de beweeglijkheid en spanning van omliggende weefsels.

Tijdens het onderzoek en het testen van de gevonden bewegingsbeperkingen valt op dat het littekengebied een grote invloed lijkt te hebben op de beweeglijkheid van haar heiligbeen (sacrum). De spanning vanuit de onderbuik en het littekengebied kan via het buikvlies doorwerken op de omliggende structuren.

Daarom richt ik de behandeling niet primair op haar onderrug, maar op de onderbuik en het littekengebied. Door de beweeglijkheid van deze weefsels te verbeteren, probeer ik de trekkrachten op het sacrum te verminderen.

Het resultaat? Na drie behandelingen was mevrouw van haar rugklachten af. Klachten waar ze al lange tijd mee rondliep.

Deze casus laat zien waarom ik als osteopaat verder kijk dan de plek waar de pijn zich bevindt. Door het lichaam in zijn totaliteit te benaderen, ligt soms een belangrijke sleutel tot herstel ergens anders in het lichaam dan je in eerste instantie zou verwachten.

‍